Lefkara İşi, Kıbrıs’a özgü, keten kumaş üzerine uygulanan geleneksel bir el nakışı ve çekme iplik işleme tekniğidir. Adını, Larnaka ile Limasol arasında bulunan Lefkara köyünden almaktadır. 2009 yılında UNESCO İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Temsilî Listesi’ne dâhil edilmiştir.
Kıbrıs’taki dokuma ve kumaş işleme geleneklerinin geçmişi Bizans dönemine ve Haçlı Seferleri’ne kadar uzanmaktadır. Lefkara işinin gelişiminde ise adanın Venedik yönetiminde bulunduğu 1489–1571 yılları arasındaki dönemin etkili olduğu belirtilmektedir. Yaz aylarında Lefkara’ya gelen Venedikli kadınların beraberlerinde getirdikleri İtalyan dantelleri ve ev tekstillerinin, yerel nakış geleneğinin gelişimine katkıda bulunduğu düşünülmektedir. İtalyanların punto-tagliato adı verilen kesme işi tekniği, yerel kullanımda tayiada (tayiadha) olarak adlandırılmıştır. Zaman içerisinde kesme işi, çekme iplik ve ajur tekniklerinin birleşmesiyle Lefkara işinin kendine özgü biçimi ortaya çıkmıştır.
Lefkara işiyle ilgili anlatılardan biri, Leonardo da Vinci’nin 15. yüzyılın sonlarında Kıbrıs’ı ziyaret ederek Lefkara’dan dere motifli bir sunak örtüsü satın aldığı ve bu örtüyü Milano Katedrali’ne bağışladığı yönündedir. Bazı anlatımlarda, söz konusu motifin Son Akşam Yemeği tablosundaki masa örtüsünün kenarlarında da bulunduğu ifade edilmektedir. Günümüzde bu desen, Leonardo da Vinci motifi olarak bilinmektedir. 1953 yılında Lefkaralı ustalar tarafından İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth’in taç giyme töreni için hazırlanan bir örtüde de bu motifin kullanıldığı belirtilmektedir.
Lefkara işi, kumaş üzerindeki ipliklerin belirli bir düzene göre sayılması ve işlenmesi esasına dayanan el yapımı bir nakış tekniğidir. Üretim sürecinde desenlerin doğru oluşturulması için dikkatli ölçüm ve sayım yapılması gerekir. Geleneksel örneklerde keten kumaş ve pamuklu nakış iplikleri kullanılmaktadır. Renk tercihleri ağırlıklı olarak beyaz, krem ve ekru gibi doğal tonlardan oluşmaktadır. Geleneksel işçilikte ürünün ön ve arka yüzünün düzenli olması, düğüm ve fazla ipliklerin görünmemesi önemli özellikler arasında yer almaktadır.
Lefkara işinde geometrik şekillerin yanı sıra doğadan esinlenen motifler de kullanılmaktadır. Hurmalı kare, yıldız, çift baklava, çiçek, yaprak ve potamos olarak bilinen dere motifi, geleneksel desenler arasında bulunmaktadır.
Lefkara işi, geleneksel olarak çeyizlerde kullanılan tekstil ürünlerinde yer alırken günümüzde masa örtüsü, tepsi örtüsü, çay kutusu süslemesi ve çeşitli dekoratif ürünlerde de kullanılmaktadır.
Lefkara işinin gelecek kuşaklara aktarılması, geleneksel el sanatlarına yönelik ilginin azalması nedeniyle çeşitli zorluklarla karşı karşıyadır. Kültürel mirasın korunması amacıyla düzenlenen kurslar, sergiler ve diğer kültürel faaliyetler, bu geleneğin sürdürülmesine katkı sağlamaktadır. Ürünlerin geleneksel tekniklerle hazırlanmış örneklerden ve endüstriyel taklitlerden ayrılmasında kumaşın yapısı, kullanılan iplikler, işleme tekniği ve desenlerin düzeni gibi özellikler dikkate alınmaktadır.